نی زار : به راستی مجلسیان را چه شده که به یکباره ردای دفاع از حقوق فرهنگیان را بر دوش گرفته و این چنین علم پیگیری مطالبات فرهنگیان را در دست گرفته اند؟

به گزارش سرویس رسانه های دیگر نی زار به نقل از آوای فرهنگی،

چند وقتی است که فضای رسانه ای کشور مملو از اظهار نظر های گاه و بیگاه نمایندگان مجلس در خصوص وضعیت معیشتی معلمان است . اظهار نظرهای منطقی و گاه غیر کارشناسانه این روزها آنچنان زیاد شده است که تعجب بسیاری را بر انگیخته است !
به راستی نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی به چه علتی به یکباره یادشان افتاده که قشر عظیمی از جامعه ، در مضیقه اند و بایستی برای آنان کاری انجام داد .
اگر سخنان بهارستان نشینان را تنها در بازه زمانی بیست روز اخیر مبنای ارزیابی قرار دهیم این سید حسین نقوی حسینی رییس مجمع نمایندگان استان تهران بود که در روزهای پایانی بهمن ماه در مصاحبه با خبرگزاری مهر گفت : “فرهنگیان نگران درمان ومسکن هستند و حتی در تأمین نیازهای مصرفی خود مانده اند”!
دلواپسی مجلسی ها به اینجا نیز ختم نشد و درست در همان روز نادر قاضی پور نماینده ارومیه در مجلس شورای اسلامی در صن علنی مجلس در خلال جلسه بررسی کلیات بودجه سال ۹۴ از سهم ناچیز فرهنگیان در بودجه سال اینده گلایه نمود !
هنوز چند روزی از نگرانی های مجلسیان در پی اعتراضات گسترده انجمن های صنفی معلمان نگذشته بود که بهروز نعمتی نماینده مردم اسدآباد در مجلس شورای اسلامی در آغاز جلسه علنی نوبت عصر دوشنبه ۴ اسفند مجلس بعد از تذکر شفاهی به علی اصغر فانی وزیر آموزش و پرورش، با اشاره به باقی مانده مشکلات معیشتی فرهنگیان گفت: آنطور که باید و شاید این قشرعزیز و فرهیخته مورد توجه قرار نمی گیرند!
رحمت‌الله نوروزی عضو مجمع نمایندگان استان گلستان ونماینده مردم علی‌آباد کتول در مجلس شورای اسلامی نیز در همان روز دوشنبه ۴ اسفند از رشد ۱۴ درصدی بودجه آموزش و پرورش علی‌رغم وجود تورم ۱۶ درصدی در کشورانتقاد کرد و درتذکری شفاهی به رئیس جمهور گفت :رشد بودجه آموزش و پرورش تناسبی با تورم ندارد!
واز این دست سخنان گهربار و دلسوزانه به کررات می توان پیدا کرد که نیک می دانم نه شما حوصله ی خوانش آن را دارید و نه گرهی از کارمان باز می کند !
اما آنچه در این بین قابل تامل است این است که مجلسیان را چه شده که به یکباره ردای دفاع از حقوق فرهنگیان را بر دوش گرفته و این چنین علم پیگیری مطالبات فرهنگیان را در دست گرفته اند ؟
مگر غیر این است که نظام آموزشی ۳-۳-۶ که به قول محمد فاضل مدیرکل دفتر وزارتی و مشاور وزیر آموزش و پرورش پر هزینه ترین اقدام در این دستگاه است و عامل بسیاری از گرفتاری های امروز آموزش و پرورش است با رای همین نمایندگان به تصویب رسیده است .
آیا غیر از این است که آن زمانی که بسیاری از ساختمان های آموزش و پرورش در اختیار دانشگاه پیام نور قرار گرفت این مجلسیان بودند که با سکوت شان به ادامه ی این روند کاملا نادرست دامن زدند ؟!
بهارستان نشینان دلواپس نمی دانند که طبق آمار رسمی نزدیک به ده سال دیگر نیمی از فرهنگیان بازنشسته می شوند و این حجم عظیم بازنشستگی هم به سبب تامین منابع مالی و هم تامین نیروی انسانی مشکلات بسیاری را برای آموزش و پرورش ایجاد خواهد کرد ؟!
این عزیزان در پاسخ به درخواست وزیر در روزهای نخست آبان ماه که از کمبود منابع مالی در آموزش و پرورش گلایه نمود و در صحن مجلس از آنان استمداد کمک کرد چه کرده اند که این روزها تمام هم و غم آموزش و پرورش در این است که از طریق مشارکت های مردمی مشکلاتش را مرتفع کند !
بهارستانی ها اگر نمی دانستند چندی پیش حتی محمود فرشیدی وزیر اسبق آموزش و پرورش در دولتی که سرمایه های کلان در دست داشت در گفت و گو با خبرگزاری تسنیم اعلام کرد که سیاست‌های کلی در زمینه اقتصاد آموزش و پرورش و گسترش منابع مالی این وزارتخانه تدوین نشده است! آیا تدوین این سیاست ها بر عهده نمایندگان مجلس نیست ؟!
در بررسی بودجه سال های پیشین نمایندگان مجلس چه گلی بر سر فرهنگیان زده اند که به یکباره این چنین شورمندانه سخن می گویند ؟!

و از این اماها و اگر ها موارد بسیاری است که نیک می دانم نه مجالی برای گفتن است و نه حوصله ای برای شنیدنش ! اما آنچه در این بین اهمیت دارد این است که نمایندگان محترم مجلس وظیفه و رسالتی که بر دوش آنان است را به دور از بازی های جناحی و تنها در راستای خدمت به مردم به انجام برسانند و با طرح موارد چالشی و گاه بی اساس به جای آنکه مرهمی بر زخم های دیرین فرهنگیان شوند نقش نمک را ایفا نکنند .

اگرچه بسیاری مانند نگارنده می دانند که نزدیکی به انتخابات و میل بی حد واندازه برای کرسی نشینی مجلس کارهای زیادی می کند!
بهارستان نشینان گرامی هم به جای اینکه وضعیت معیشت فرهنگیان را دستاویزی برای رسیدن به مقاصد خود قلمداد کنند بکوشند تا حداقل آثاری که خودشان بانی آن شده اند را اصلاح کنند . مطالبه گری معضلات فرهنگیان پیش کش!

بگذریم که در خانه اگر کس است یک حرف بس است !
داود صیاد