چالش ها و مسائل حوزه اجتماعی و فرهنگی استان سیستان و بلوچستان - پایگاه اطلاع رسانی و تحلیلی نــی زار

نی زار؛ بیان چالش ها و مسائل حوزه اجتماعی و فرهنگی استان سیستان و بلوچستان  و راهکار های آن در این مطلب آورده شده است.

 ۱.گسست خرده فرهنگها و عدم امتزاج سیستمی و اندامی اجزای فرهنگی درحالیکه در گذشته یک مجموعه فرهنگی بودند.

۲-نگاه ابزاری سازمان های دولتی به تعدد قومی – فرهنگی و تشدید آنها جهت مقاصد خاص و که منجر به ایجاد شکافهائی متراکم در اکثر زمینه ها شده است.

۳.تشدید و گسترش احساس محرومیت در بین قومیت ها ومذاهب .

۴-قوم گرائی در انتصابات درون اداره ای (یکنفر مسئول از قومی خاص وارد اداره ای می شود اکثر مسئولیت ها در اداره از آن همان قوم می شوند و اصل شایسته سالاری به فراموش سپرده می شود و آن سازمان را سهم الارث خود می دانند)

۵-تسری شکاف های قومی مذهبی به لایه های پایین جامعه و شهروندان عادی.

۶.تند شدن شیب فقر که آثار و تبعات آن در معضلاتی مثل حاشیه نشینی ،تکدی گری،سرقت، اعتیاد و سایر آسیب های اجتماعی نمایان می شود.

۷-ایجاد دو قطبی فارس بلوچ-شیعه سنی-سرحدی مکرانی-دانشگاهی حوزوی-فقیر غنی و … که امنیت روانی و اجتماعی را تهدید می کند.

۸-کاهش سرمایه اجتماعی (قانون مداری-تحمل-مدارا-اعتمادعمومی)درجامعه.

۹- کاهش امنیت و سلامت روانی و پنهان کاری مردم و مسئولان در این زمینه و عدم اقدام موثرجهت درمان.

۱۰- عدم شناخت درست و کافی مسئولان استان از اوضاع فرهنگی اجتماعی و به دلیل همین نقص در اطلاعات با آزمون و خطا مسائل استان را مدیریت می کنند و گاهی به جای حل مسائل مشکلات جدیدی ایجاد می کنند .

۱۱- وجود برخی عناصر فرصت طلب بومی که از هر تغییری به نفع خود بهره برداری می کنند.

۱۲-ترس نهادینه شده در بین نخبگان که توان آنها را در زمینه ورود به عرصه های بزرگتر محدود کرده است .

۱۳- بهره وری پایین بخش دولتی و شرکت های وابسته و بالارفتن هزینه پروژه ها که باعث مایوس شدن مردم مخصوصا حوزه سیستان شده است.

  1. فساد در برخی ارکان اصلی دولت .

۱۶-پایین بودن کیفیت آموزش و پرورش در تمام سطوح.

۱۷- بالابودن میزان زنان خودسرپرست به دلیل مرگ و میر بالای مردان در مشاغل سخت و پر خطر از جمله قاچاق.

۱۸- به دلیل نداشتن سیاست درست در زمینه بهره برداری از فرصت مرز، این فرصت به تهدید تبدیل شده است.

۱۹- نبود اراده قوی از مرکز جهت توسعه و پیشرفت استان.

۲۰-ارائه شیوهای دستوری و فرمایشی و مصلحتی در اداره استان از طرف دولت و حاکمیت.

  1. عدم هماهنگی بین سازمان های فرهنگی و چند پارگی آنها و دخالت سازمانهایی که اساسا نباید در امور فرهنگی دخالت کنند.
  2. تفییر ارزشهای نسل جوان ، تحصیل کرده و عدم مشارکت آنها در فعالیت های موثر فرهنگی و هرز رفتن نیرو و توانایی آنها.
  3. عدم امنیت سرمایه و سرمایه دار .

راه کارهای راهبردی از منظر بنیاد امید ایرانیان

  1. اهتمام نظام و دولت به تغییر نگرش نسبت به مردم با تمام تفاوتهای قومی ،مذهبی و تلاش جهت تحقق شعار ایران برای همه ایرانیان.
  2. انتصاب افراد شایسته برای هر پست و مسئولیت با توجه به توانائیها و تخصص ها (نظام شایسته سالاری)
  3. بها دادن به ارزشهای بومی و منطقه ای در اموری که به تمامیت ارضی و هویت ایرانی آسیب نمی زند
  4. ترویج فرهنگ پرسش گری در بین مردم و مشارکت آنها در تصمیمات سرنوشت ساز.
  5. واگذاری مدیریت فرهنگی به مردم و افراد با تجربه از هر صنف و اعمال نظارت از طرف دولت.
  6. میدان دادن به سازمان های مردم نهاد که بر اساس توانایی های بومی منطقه ای برای اجرای بهینه امور اقدام کنند.
  7. بها دادن به رسانه ها جهت اطلاع رسانی در مورد عملکرد دولت و سازمانهای دولتی جهت جلو گیری و سوء استفاده از قدرت.
  8. ارائه آموزش و پرورش جامعه محور نه تئوری محور که در خلا اقدام به آموزش می کند مبتنی بر نیاز های واقعی جامعه.

۹-رعایت اعتدال و میانه روی در اجرای کلیه امور.

۱۰-فعال کردن حوزه های پژوهشی در دانشگاه ها جهت مطالعات علمی .

۱۱- بها دادن به نسل جوان و دخیل کردن آنها در اجرای امور.

۱۲-توجه به اطاقهای فکر استانی و مشارکت دادن روشنفکران و نخبگان محلی در تصمیمات منطقه ای و کشوری.

۱۳-ارائه شفاف عملکرد هر ارگانی به صورت ادواری بدون ملاحظات خود ساخته.

۱۴- توجه فوری به آموش های فنی حرفه ای و آموزش های خود اشتغالی .

۱۵- توجه ویژه به صنایع کوچک و سرمایه اندوز که در کوتاه مدت اشتغال زیادی ایجاد می کند.

۱۶- آموزش مهارتهای زندگی که اعتماد به نفس را در بین مردم گسترش داده و از وابستگی آنها به سازمانهای یاریگر مثل کمیته امداد بکاهد.

۱۷- بها دادن به سرمایه و سرمایه دار و تشویق آنان جهت ایجاد اشتغال برای مردم.

۱۸- تلاش جهت ایجاد وحدت و همگرایی در بین مردم از طریق حذف حساسیت های قومی- مذهبی در کلیه امور.

۱۹-تلاش در جهت گسترش وحدت ملی از طریق معرفی اقوام و مذاهب به عنوان بخشی از هویت ایرانی.

۲۰-ارائه نقش و کارکرد واقعی استان از طریق تعیین جایگاه ملی و بین المللی آن.

۲۱-تعیین نقشه راه فرهنگی جهت تعیین مسیر پیشرفت آینده استان.

۲۲-تعیین اولویت های توسعه استان و حرکت در مسیر آن با تلاش جهاد گونه.

۲۳-بها دادن به نیروی انسانی تحصیل کرده به عنوان سرمایه اصلی استان در مسیر توسعه ملی و منطقه ای.

نویسنده:علیرضا سعیدی مهر، دکتری جامعه شناسی

%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af%db%8c-%d9%85%d9%87%d8%b1