نی زار : یک سال دیگر گذشت و استان ما و به ویژه مرکز استان شهر زاهدان همچنان بدون سینماست. چگونه می توانیم وضعیت فرهنگی یک استان و یک شهر را خوب ارزیابی کنیم در حالیکه از مؤثرترین رسانه ی فرهنگ ساز در آنجا خبری نیست. مسئولان دخیل در این ماجرا هر یک به نوعی خیال خودشان را راحت کرده اند.

۱-استانداری در این مقوله سخت احساس مسئولیت می کند و بعد از هر چند ماهی استاندار و یا یکی از معاونان خطابه ای غرّا در وصف سینما و ضرورت وجود آن ایراد می کنند و از محاسن سالن های مدرن سینما سخن می گویند و به این ترتیب رفع مسئولیت می شود.

۲-ارشاد با اختصاص سالن اجتماعاتِ مجتمع بزرگ فرهنگی و هنری زاهدان به نمایش فیلم آنچه می توانسته اند انجام داده اند و دیگر کاری از آنها برنمی آید.

۳-شهرداری که گویا از بیخ و بن منکر داشتن مسئولیت در این زمینه است و اساساً سینما چه ربطی به شهرداری دارد و اگر شهرداری های شهرهایی چون کلن و ونیز هم در زمینه ی سینما تا برگزاری بزرگترین جشنواره های جهانی پیش رفته اند خارج از شرح وظایف خود عمل کرده اند و باید هر چه سریعتر به وظایف اصلی خود برگردند و پای خود را از سینما کنار بکشند.

۴-سازمان تبلیغات و حوزه ی هنری هم که فقط استفاده از سینماهای مصادره شده را وظیفه ی خود می داند. در استان هم که سینمای مصادره شده یک مورد در زابل وجود داشت که آن را هم سازمان تبلیغات به یک باشگاه ورزشی اجاره داده اند. بدیهی است وقتی سینمای مصادره ای نیست وظیفه ای هم متوجه ی حوزه ی هنری نیست. ساخت سینما که اصولاً در دستور کار نیست.

۵-بخش خصوصی هم گهگاه تمایلی به حضور در این عرصه نشان می دهد اما گیر و گرفت های اداری آنان را پشیمان می کند. زمین های فرهنگی در دست ادارات و نهادهایی است که شاید مسئولیت خود را حفظ آنها برای موارد ویژه و افراد ویژه می دانند لذا از این گاوصندوق زمینی برای ساخت سینما بیرون نمی آید. تسهیلات هم در بانک ها بلوکه شده و عالی ترین مقام اجرایی استان از آنها می نالد وای به حال متقاضیان تسهیلات، در واقع دست ما کوتاه و خرما بر نخیل است.

با این اوصاف حکایت بی سینمایی استان همچنان باقی است./روزنامه زاهدان