برابری در حرف یا عمل؟! هامون همچنان مظلوم - پایگاه اطلاع رسانی و تحلیلی نــی زار
نی زار : تغییرات آب و هوایی و کاهش نزولات جوی در اکثر نقاط کشور، چند سالی ست که باعث بروز مشکلات عدیده ای گردیده است که در این میان دریاچه های هامون و ارومیه نیز از این قاعده مستثنی نبودند. این مشکلات در دو حوزه ذکر شده به اندازه ای نمود پیدا کرده بود که علاوه بر سازمان های دولتی، عامه مردم و در راس آن ها تشکل های مردم نهاد و رسانه های محلی را نیز به واکنش واداشت و همگان خواستار رسیدگی موثر و اعمال مدیریت صحیح برای رفع این مشکلات شدند. نتیجه این دغدغه ها و اقدامات به آن جا رسید که دولت یازدهم در ابتدای دوران فعالیت خود خبر از اهتمام ویژه خود برای رفع مشکل دریاچه ارومیه داد و درست در پسِ این خبر بود که احیای هامون از سوی رسانه های محلی و گروه های مردم نهاد در سیستان مورد توجه قرار گرفت و پی گیری های نمایندگان سیستان که با خواسته همگانی مردم سیستان روبرو شده بودند منجر به تشکیل فراکسیون هامون در مجلس شد و برآیند این اقدامات و تلاش ها موجب گردید که دولت اعلام نماید که در برنامه ریزی ها و بودجه بندی ها، هامون و ارومیه را در یک ردیف ویک درجه اهمیت می بیند و بر همین اساس دستورالعمل همطرازی دریاچه های هامون و ارومیه صادر شد.DSC_0610ed (Medium)
با این حال و پس از گذشت بیش از یک سال اتفاق خاصی در حوزه هامون به وقوع نپیوسته و مردم همچنان منتظر اقدامات مجموعه دولت و مجلس در این مورد هستند.
در این شرایط دو خبر خاص که طی ده روز گذشته منتشر شده است سوالات متفاوتی را در اذهان مردم مطرح می کند زیرا ماهیت این خبرها از دیدگاه سیستانیان تامل برانگیز است.
در خبر ابتدایی که در روز چهاردهم آبان ماه جاری منتشر گردید سخنگوی دولت عنوان نمود که دولت برای احیای دریاچه ارومیه مبلغ ۷۲۹ میلیارد تومان اختصاص داده است
و خبر دوم حکایت از اختصاص ۷۵ میلیارد تومان به استان فارس داشت که برای مقابله با خشکسالی در نظر گرفته شده است
و اما پرسش اساسی که پس از شنیدن دو خبر فوق مطرح می شود این است که همطرازی هامون و ارومیه چه معنایی می تواند داشته باشد آن هم در شرایطی که برای هامون هیچ گامی برداشته نشده است و پرسش دیگر این که اگر خشکسالی ملاک عمل است چگونه است که خشکسالی بالغ بر ۱۵ ساله منطقه سیستان از درجه اهمیت کمتری برخوردار است؟
همین جا باید اشاره شود که هدف از طرح این پرسش ها این نیست که چرا مبالغ فوق به دو منطقه یاد شده اختصاص یافته است، چه بسا که حمایت خود را از اهتمام ویژه دولت برای رفع مشکلات همه مناطق ایران نیز اعلام می داریم، ولی با اتکا به همین اخبار، نگرانی به این سبب است که چرا به مشکلات سیستانو البته هامون از همین دیدگاه پرداخته نمی شود؟
سال های سال است که سیستانیان با صبر و نجابت ویژه خود مطالبات خود را به دور از هیاهوهای رسانه ای و تبلیغاتی دنبال کرده اند و هیچ گاه مایل نبودند که خواسته های بحق خود را با تخریب مسئولان مربوطه مطرح نمایند اما این موضوع نباید باعث شود که از اهتمام به مشکلات این منطقه کاسته شود و به همین دلیل است که خواستار این هستیم که معظلات خشکسالی هامون در هزارتوی بوروکراسی اداری مفقود نگردد و در ذهن و برنامه ی سازمان ها و مسئولان مربوطه که البته واقف به درگیری آن ها با مشکلات فراوان دیگر در سایر حوزه ها هستیم به دست فراموشی سپرده نشود.
در هر روی آن چه در حال حاضر اهمیت فراوانی می یابد این است که هر چه سریع تر در این خصوص تصمیم گیری شود و این تصمیمات به مرحله اجرا در آید زیرا با توجه با آغاز فصل بارش در بالادست رودخانه ی هیرمند و احتمال جاری شدن آب در رودخانه هیرمند، توجه به فعالسازی دیپلماسی آب و مدیریت بهینه در داخل به جهت بهره برداری بهینه از آب باید در راس کار قرار گیرد تا اگر رودخانه هیرمند آورده ی آب ارزشمند و قابل توجهی داشته باشد همچون گذشته شاهد هدر رفتن و غیر مفید بودن آن نباشیم
 *** یادداشت فوق در روزنامه زاهدان مورخ ۴ آذر ۹۳ نیز منتشر شده است.
00
محمد رضا رضایی