نقدی به روند انتصابات اخیر روابط عمومی استانداری سیستان و بلوچستان - پایگاه اطلاع رسانی و تحلیلی نــی زار

نی زار: روابط عمومی ها در توسعه و پیشبرد اهداف و فعالیت های سازمانی هر دستگاه جلب افکار عمومی در سطوح منطقه ای و بین المللی نقش بسزایی دارند. به طوری که اغلب کارشناسان این حوزه معتقدند در جامعه مدرن عدم حضور روابط عمومی باعث عدم موفقیت چشمگیر سازمان خواهد شد.
رقابت های شدید ، پیچیدگی خدمات و هجمه های مغرضانه برقراری ارتباط سازمان با مردم و توجه به دیدگاه و مطالبات جامعه را میطلبد که این موارد از وظایف یک روابط عمومی پویا و اثر گذار است.
روابط عمومی و حراست بازوان پرتوان یک سازمان هستند و اثر گذاری آن ها باعث حفط منافع یک سازمان می شوند. مدیری که چایگاه پر اهمیت روابط عمومی را نادیده بگیرد در واقع خلاف مصلحت سازمان خود عمل کرده است، به عبارتی شرط بقاء و دوام هر سازمان وجود روابط عمومی تاثیر گذار در آن سازمان است که نقش آگاه سازی مردم را به عهده دارد.
متاسفانه این اواخر انتصاباتی که در روابط عمومی استانداری سیستان و بلوچستان صورت می گیرد نه تنها براساس ضوابط نیست بلکه صرفا براساس روابط است.گویا ضعف عملکرد این حوزه برای مدیران ارشد استان اهمیتی ندارد. افرادی در این جایگاه منصوب می شوند که بعضا نه تنها رشته تحصیلی آنها مغایر با این حوزه تخصصی است بلکه افراد شناخته شده ای در عرصه رسانه هم نیستند.
افرادی همچون قربانعلی میرشکاری ، امان الله تمندرو و خیلی های دیگر افرادی هستند که در گرایشات علوم ارتباطات تحصیل کرده اند و علاوه بر آن افرادی سرشناس و شاخص در عرصه رسانه، سیاست و کار اجرایی هستند.سوال این است که چرا از این افراد برای این جایگاه ها استفاده نمی شود؟
روابط عمومی به عنوان یک واحد ارگانیک سازمانی است که در آن تعطیلی و سکون بی معنا است ، امروزه کمتر سازمانی را می توان یافت که فاقد روابط عمومی باشد این امر نشانگر نقش حیاتی و راهبردی آن است، پس میطلبد برای موفقیت روزافزون یک دستگاه این بازو مدیریتی را تقویت کرد و از محدود کردن آن اجتناب کرد.
روابط عمومی در کشور های پیشرفته و صنعتی جایگاه واقعی خود را پیدا کرده است اما متاسفانه در جوامع جهان سومی و در حال توسعه این ساختار بیشتر تقلیدی و دچار روزمرگی شده است.
به طور کلی این ساختار چشم ، گوش و قلب تپنده سیستم است که بدون آن سیستم دوام ندارد. نادیده گرفتن این امر برابر است با نادیده گرفتن حجم وسیع مخاطبان و مساوی با عدم اعتقاد با کار گروهی که با تفکر سازمانی مغایرت دارد.این ساختار سازمانی نقش آینده نگری ، بحران ستیزی اعتبار سازی سازمانی و فرهنگ سازی را به عهده دارد و نقش تاثیر گذاری در نمایش دادن وجهه واقعی یک سازمان را ایفا می کند.
انتصاب افراد غیر متخصص به عنوان مدیران روابط عمومی سازمان ها و دستگاه های اجرایی و کمبود افراد آموزش دیده مشکلات عدیده این حوزه به شمار می رود.
تلاش متقابل روابط عمومی سازمان های اجرایی در رسانه های جمعی علاوه بر تولید اخبار مستند، به جریان سازی های خبری می انجامد. امروزه نقش بی بدیل رسانه ها در شکل دهی و هدایت افکار عمومی و جریان سازی رویدادهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و … بر هیچ کس پوشیده نیست، شاید تا چندی پیش محوری ترین نقشی که برای رسانه ها متصور بود صرفاً اطلاع رسانی از رویدادهای عینی و واقعی بود .اما در حال حاضر رسانه ها به عنوان یک ابزار اطلاع رسانی محض کم کم جای خود را به یک ابزار هدایتگر جریانات سیاسی – اجتماعی داده است.
یکی از وظایف مهم و در عین حال اصلی روابط عمومی ها انعکاس اخبار و رویدادهای سازمانی به مخاطبان از طریق رسانه ها است، که با توجه به حساسیت و اهمیت این امر معمولاً روابط عمومی ها در چارت خود واحدی را تحت عنوان مدیریت ارتباط با رسانه ها دارند که در هر حال افراد شاغل در این واحد باید از تجربه، تخصص، درایت و آگاهی کافی نسبت به وظایف و حوزه سازمانی خود برخوردار بوده و دارای ارتباطات قوی و مؤثر باشد. بخش ارتباط با رسانه ها در هر روابط عمومی از بخش های مهم و ضروری است که بدون آن روابط عمومی از وظیفه اصلی خود دور خواهد ماند.
از ابتدای شروع به کار دولت تدبیر و امید مخالفان جریانات فکری و رسانه ای بسیاری را علیه دولت کلید زدند که روز به روز به تعدادشان افزوده می شود ، بی اخلاقی ها رسانه های مخالف جریان فکری دولت و اصلاحات فضای بسیار بدی را در جامعه رقم زده است. از تشویش اذهان عمومی گرفته تا نشر اکاذیب، هر گونه بی اخلاقی رسانه ای برای بد جلوه دادن وجهه دولت در عموم جامعه را بکار می گیرند ، استانداری ها در استان ها به عنوان پر اهمیت ترین نهاد اجرایی و سیاسی هر استان بیش از سایر ادارات با این نوع بی اخلاقی ها مواجه هستند ، در این حالت روابط عمومی استانداری ها باید نقش شفاف سازی را در جامعه بازی کنند تا هربه این رسانه های سازمان یافته بی اثر شود.
نویسنده: فرشید عابدی