بسمه تعالی

واقعاً یک مهندس محاسب یا یک مهندس ناظر، خودش را مسئول بداند.(مقام معظم رهبری؛ ۵ اسفندماه۱۳۸۳)

آیا تابحال ساختمانهایی که در زلزله بم سال ۸۲ سالم مانده اند را دیده اید؟
آیا تابحال به این اندیشیده اید که چرا در زلزله بم از دو سازه در کنار هم یکی ۷۰ درصد تخریب ودیگری سالم مانده است؟
علل تخریب چه میتواندباشد؟چه کسی مسئول است؟
کارفرما؟
مشاور؟
دستگاه نظارت؟
پیمانکار؟
عوامل اجرایی؟
ویاتولیدکنندگان؟

بارها این تعبیر را شنیده ایم که پزشکان اشتباه خود را دفن میکنند اما اشتباه مهندسان جلوی چشمان است.
آیا میتوان از بلایای طبیعی جلوگیری کرد؟
آیا میتوان خاطره تلخ زلزله شهرستان بم رابه فراموشی سپرد ویا باید از تاریخ عبرت آموخت؟
چه کسی مسئول آنهمه ویرانیست؟
در پاسخ باید گفت هیچ کدام نمیتواننداز زیر بار مسئولیت شانه خالی کنند.

پیشرفت هر کشوری مرهون تلاشهای بیشمار مهندسان آن است و سازمان وخانواده نظام مهندسی ساختمان کشور در صدربزرگترین سازمان مردم نهاد وخصوصی کشور جای دارد
وفلسفه تشکیل آن مدیریت فنی صحیح ومهندسی صنعت ساختمان کشور و متولی توسعه مهندسی ساخت و ساز در کشور بوده و هست.

سازمان نظام مهندسی بدلیل اینکه از نظر اداره امور وابسته به وزارت مسکن و شهرسازی است، قادر نبوده مطالبات و انتظارات واهداف تشکیلش را جامع عمل بپوشاند.

بنظر میرسد، جامعه بزرگ مهندسان برای اصلاح ساختار نظام مهندسی و توانمند سازی آن باید تمام تلاش وظرفیت خویش را بکار گیرد و استقلال کامل این سازمان را اولویت مطالبات خویش بداند، چرا که تنها در صورت تحقق چنین استقلالی است که سازمان نظام مهندسی به عنوان یک سازمان غیردولتی خواهد توانست به اهداف خود که هم اعتلای کیفیت ساخت و ساز و هم دفاع از حقوق و جایگاه مهندسی است دست یابد تا هیچ گاه خاطرات تلخی مانند صبح زمستانی بم را تجربه نکنیم.

به امید اعتلای روزافزون جامعه مهندسی کشور

احسان امیرشاهی/دبیر سرویس عمران نی زار
۱۰ بهمن ماه ۱۳۹۴