نی زار – تقدیم به شهدای غواص پهنه ی نیلی سرزمینم
سکوت دامن گیر:
فکر میکنم به باران
به اطلسی کوچک اتاقم
پشت پنجره…
قد می کشد سایه ام
این روزها
به انحنای خمیده ی مادرم
ومی بافد مادرم
قطره قطره
اشکانش وکاموایی راه راه
سپید می کند گیسوان را
این شبها
می ترسم از این سکوت
نمی آید با با یم
لالایی میخواند با با برای ماهی ها
با دستان بسته اش
ومن کار هر روزم است
می گیرم با دستمال سورمه دوزی ام
غبار عکس بابا را
می کشم روی چشمانم
میخندد ظریف وزیرپوستی
لباس غواصی
قامت رعنای بابا توی قاب عکس
ندامیرپور