نی زار : پس از مدت ها برای عزیمت به مکانی در شرق شهرستان زابل، کمربندی آیت الله سیستانی را برای پیمودن این مسیر انتخاب نمودم.
آنچه در این مسیر دیدم گذشته از چندین قسمت از این کمربندی که با کمپرسی شن بسته شده و نیمی از آن جهت تردد وسائط نقلیه باز شده بود، آنچه که در این مسیر بیش از همه خودنمایی می نمود، تیرهای برق برافراشته شده که اکثرا به طرف جنوب خم شده بود و کابل های برق از آن ها آویزان بود، هرجه بیشتر این مسیر را ادامه می دادم تعداد تیرهای خمیده و فاقد کابل فزونی می یافت.
روزگارانی را به یاد دارم که قسمتی ازاین کمربندی در محدوده بلوار سردار نوری روشن می شد که متاسفانه غیر از تعدادی کلاهک مانده در هوا چیز دیگری از این فاز روشنایی نمانده بود.
نمی دانم چه کسانی در راس این تصمیم گیری ها قرار دارند چرا چنین طرح هایی پیشنهاد می شود و نیمه کاره به حال خود رها می شود، و به چنین سرنوشتی دچار می گردد در سیستانی که با هزاران مصیبت مختلف گرفتار است چرا چنین بودجه هایی برای طرح های اینچنینی و بدون توجیه صرف می شود؟
بایک حساب سرانگشتی می توان دریافت که چندصدمیلیون تومان جهت این تیرکوبی و میلیاردها تومان برای این کمربندی هزینه شده است، از پول های آنچنانی که برای خرید زمین های خاص صرف شده نیز چشم پوشی میکنیم.
واقعا چه کسی باید پاسخگو باشد؟؟
[1]
[2]
[3]
مجتبی اشرافیان