نی زار : خاص ترین سین برای سیستانی ها ،سمنو یا همان تجگی خودمان می باشد.
در هر منطقه ، بسته به اقلیم و نوع فرهنگ و دیگر ویژگی ها ، برخی از این ” سین ” ها تغییر می کرده … حتی برخی از تاریخ نویسان و مورخین ، ۷ اطعمه و اشربه از حرف ” شین ” را نام برده اند برای نوروز …
باری ، بحث بر سین یا شین نیست … به رنگ ِ خاص نوروز در سیستان ، بسته به نوع آیین ها و فرهنگ مادریمان می پردازیم …
[1]
تجگی :
در لغت ، تجگ یعنی جوانه زدن … گندم با ارزش ترین غله ای بوده که بر سر سفره ی ایرانیان می آمده و هنوز هم از حرمت و ارزش والایی برخوردار است …
در ابتدای اسفند ، هنگامی که هوا رو به سردی می گذارد ، گندم ها را می شویند و در یک کیسه ی پارچه ای می ریزند و در مسیر جریان هوای سرد قرار می دهند و
هر روز روی کیسه آب می ریزند ، تا هنگامی که ” پیک بزند ” و جوانه هایش از کیسه بیرون بیایند …
پس از رویش جوانه ها ، گندم ها روی یک پارچه ی تمیز پهن می کنند تا خشک شود … تقریبا تا نیمه های اسفند ( ۱۴، تا ۱۷ اسفند ) گندم ها خشک میشوند و بعد گندم ها را آسیاب می کنند.
گردآورنده: سارا سالاری