انقلاب اسلامی ایران از آغاز تا کنون با فراز و نشیب و مشکلات فراوانی روبرو بوده است که عمده ی این مشکلات یا از سوی دشمنان خارجی به ما تحمیل شده و یا میراث شوم رژیم گذشته بوده است، با این حال، اما، این ملت سرافراز ایران بوده که توانسته از پس تمام مشکلات برآید و در بزنگاه های تاریخی پیروزی را از آن خود کند. نگاهی به گذشته نمایان می سازد که در به دست آمدن این توفیقات دو فاکتور اساسی و مهم به چشم می آید: نخست رهبری داهیانه و شایسته جریان انقلاب بوده است و حضور مستمر و مسئولانه مردم در همه صحنه ها به عنوان عامل دوم شناخته می شود.
اگرچه سنگ بنای انقلاب و شالوده ابتدایی آن در سال ۴۲ پایه گذاری شده و در طی ۱۵ سال قوام یافته بود اما پس از بازگشت مبارک امام خمینی (ره) در ۱۲ بهمن، اوج حضور مردم در سراسر ایران شکل سازمان یافته ای به خود گرفت و رهبری مستقیم معمار بزرگ انقلاب در مدت این ده روز انرژی مردمی را آن چنان جهت داد که در فاصله این چند روز طومار حکومت شاهنشاهی در هم پیچیده شد و معادلات عمّال رژیم و حامیان خارجی آن ها را بر هم خورد و پیروزی قطعی انقلاب در ۲۲ بهمن سال ۵۷ صورت حقیقت به خود گرفت و درست به همین سبب بود که حضرت امام فرمودند: ۲۲ بهمن باید سرمشق ما و نسل های آینده در طول زندگی باشد.
به گواه مشاهدات همه ما و به اذعان دوست و دشمن، انقلاب اسلامی برای ما دستاوردهای فراوان و مبارکی به همراه داشته است که فقط نام بردن این دستاوردها در فرصت حتی چندین یادداشت نمی گنجد، با این حال اگر فرض کنیم که فقط همین یک درس را از انقلاب فراگرفته ایم، باز هم با وجود همین فرض می توانیم مدعی شویم که دستاورد و درس گران بهایی نصیب ما شده است. وقتی که می شود تحت رهبری مدبرانه و حکیمانه و با تکیه بر نیروی مردمی که فرامین رهبری نصب العین شان است هر ناممکنی را ممکن کرد و بر هر مشکلی غلبه پیدا کرد دیگر جای هیچ نگرانی باقی نمی ماند.
همان طور که گفته شد طی این مدت دستاوردهای ارزنده ای نصیب این ملت شده است با این حال چشم اندازهای بسیاری دیگر از موفقیت پیش روی مردم و نظام ما قرار دارد که باید به آن ها برسیم، چشم اندازهایی که یا در برنامه های بالادستی تدوین شده است و یا از سوی مقام معظم رهبری (حفظهم الله) تعیین و ابلاغ می شود. اما شرط اساسی رسیدن به این چشم اندازها توجه به دو فاکتوری است که قبلاً ذکر شد.
عامل نخست یعنی رهبری و هدایت شایسته نظام و انقلاب که خوشبختانه پس از ارتحال امام، از سوی مقام معظم رهبری (حفظهم الله) اعمال می شود ولی حضور و مشارکت مردم باید هر روز از روز قبل بیشتر و موثرتر شود، یعنی علاوه بر آن که باید از انقلاب و کشور با حضور در برنامه هایی از قبیل راهپیمایی ۲۲ بهمن و انتخاباتی که برگزار می شود حمایت کنیم، بلکه باید تک تک مردم ایران در هر جایگاه و مقامی که هستند، انجام وظیفه خود را در راستای حفظ نظام و کشور قلمداد کنند و با پرهیز از پرداختن به موضوعاتی که باعث چند دسته شدن ملت می شود، صرف نظر از هر گونه وابستگی جناحی و فکری، انجام وظیفه خود را عاملی برای رسیدن به اهداف عالیه نظام بدانند، که اگر با این رویکرد و از این منظر وارد کار شویم رسیدن به آن چه مد نظر برنامه هاست، نه تنها امکان پذیر است بلکه می توانیم در تمامی زمینه ها پیشرفت کنیم و علاوه بر آن که سرمشقی برای سایر ملل آزاده و آزادی خواه جهان باشیم بلکه می توانیم با تکیه بر آموزه های اسلامی، به دیگران هم در رسیدن به پیشرفت و بالندگی کمک کنیم.
ناگفته پیداست که وقوع انقلاب اسلامی در ۳۶ سال قبل آغاز پیدایش یک پیچ تاریخی بود که طی آن نظام سلطه دو قطبی جهان در هم شکست و حضور یک ملت و کشور آزاده مبتنی بر مردمسالاری دینی نوید داده شد و امروزه بسیاری دیگر از ملت ها هم از ما الگوبرداری کرده اند و برای این که بتوانیم همچنان در این عرصه پیشتاز و الگو و راهبر سایر ملل آزاد جهان باشیم باید خود به عنوان مردمی دینمدار و آزاد و نظامی پیشرفته جایگاه خود را حفظ کنیم که صد البته رسیدن به قلل افتخار و موفقیت و تثبیت جایگاه خود در بین مردم آزاد دنیا، فارغ از وابستگی های کذایی به قدرت های پوشالی مرسوم، به کار بردن و رعایت کردن همین درس است.
به طور خلاصه باید گفت همان گونه که انقلاب تحت دو عامل مهم یعنی رهبری دینی و حضور یکپارچه مردم به پیروزی رسید، با تکیه بر همین دو عامل باید هم انقلاب را از گزند توطئه های دشمنان حفظ کنیم و هم هر روز از روز قبل جایگاه مهم تر ، تاثیرگذارتر و ارزشمندتری در جهان برای خود کسب کنیم و این مهم مادامی تحقق می یابد که از چند دستگی دوری کنیم و اجازه ندهیم که وحدت مردم دچار خدشه شود.
محمد رضا رضایی