اتصال بندر چابهار به شبکه راه‌آهن و امتداد آن تا مشهد، اتصال خطوط ریلی ایران به افغانستان با توجه به سرمایه‌ گذاری قابل توجه هند در معادن افغانستان و افزایش ظرفیت تخلیه بار در بنادر چابهار موجب رونق کریدور ترانزیتی شمال – جنوب و کریدور شرق کشور و توسعه اقتصادی و اجتماعی مناطق شرقی کشور می ‌شود.

کریدور شمال- جنوب مهمترین حلقه تجارت آسیا و اروپا است که شاخصه آن نسبت به سایر مسیر ها از نظر زمان تا 40 درصد کوتاه تر و از نظر هزینه 30 درصد ارزان تر است.

کریدور شمال- جنوب از هند شروع و پس از گذر از ایران و سایر کشور ها به روسیه میرسد ، مسافت 6948 کیلومتری، زمان در نظر گرفته شده برای این کریدور 19 روز است.

در گذشته برای ترانزیت کالا از بمبئی به مسکو یک مسیر دریایی وجود داشت که از دریای عمان آغاز و از خلیج عدن، دریای سرخ، دریای مدیرترانه، دریای شمال و دریای بالتیک می گذشت و حدودا 45 روز به طول می انجامید.

تقریبا 400 پروژه راه و راه آهن در کریدور شمال- جنوب قرار دارد که پروژه راه آهن چابهار – زاهدان و پروژه راه آهن قزوین- آستارا مهم ترین پروژه های حوزه حمل و نقل ریلی جهت رونق این کریدور محسوب می شود.

بندر چابهار علاوه بر  قرارگرفتن در ساحل اقیانوس هند، نزدیکترین بندر برای دسترسی  کشورهای آسیای مرکزی به آب های آزاد است، کریدور شمال – جنوب که درحال حاضر از بندر بمبئی آغاز و از طریق دریا به بندرعباس درجنوب ایران متصل می شود اما با طرح توسعه سواحل مکران و افزایش ظرفیت تخلیه بنادر چابهار به 90 میلیون تن ، قابلیت پهلو گیری کشتی های اقیانوس پیما در بنادر چابهار و تکمیل پروژه راه آهن چابهار – زاهدان شرایط فوق العاده ای برای تغییر مسیر این کریدور به سمت سیستان و بلوچستان را فراهم می کند.

 

نویسنده: فرشید عابدی

فرشید عابدی