ششمین همایش پاکسازی کوه تفتان با همدلی و همگرایی بین کوهنوردان گروه های طوفان جوان و جوانترها، اوشیدا سیستان، صبح تفتان، آوانگراد جهت پاکسازی طبیعت بکر و زیبای کوه آتشفشانی تفتان و همچنین برای هر چه بهتر نشان دادن فرهنگ غنی سیستان و بلوچستان به ایرانیان رقم خورد.
دوم و سوم آذرماه سال 96 زیبا ایامی بود که هرگز از خاطره ها محو نخواهد شد، زمان صعود 180 کوهنورد بدون در نظر گرفتن تفاوت سلیقه، رنگ، قوم، مذهب و آمادگی جسمانی بر فراز کوه تفتان رسیده بود که قصد داشتند از زندگی شهری و مشکلات آن به طبیعت پناه ببرند.
شامگاه یکم آذرماه براساس فراخوان هیات کوهنوردی استان مبنی بر ششمین همایش پاکسازی کوه تفتان گروه های مختلف کوهنوردی از سراسر استان جهت اعزام به دهکده ورزشی دهکده المپیک آمده بودند، در بدو ورود آشنایی هم نوردان با هم، فضای زیبایی را رقم زده بود که نشان دهنده رفاقت، صمیمیت و منش پهلوانی نهفته در ورزش بود. پس از خوش و بش وقت آن رسیده بود که همگان با شور و اشتیاق به سمت تفتان همیشه سرفراز حرکت کنند، در طول مسیر انتقال دانش و تجربیات به جدیدترها فضای دلنشینی رقم زده بود.
کوهنوردان پس از گذشت دو ساعت به کوهپایه تفتان و محلی که جهت اسکان تعیین شده بود رسیدند، نسیم خنکی که در حال وزیدن بود، طراوت ایجاد شده دورهمی های صمیمانه ای را شکل داده بود که رمق رفتن به محل اسکان را کاهش میداد، وقت استراحت فرارسید و کوهنوردان بخاطر اینکه صبح با شادابی بیشتری صعود کنند مجبور به ترک این دورهمی ها شدند.
ششمین سال متوالی همایش پاکسازی کوه تفتان صبح روز دوم آذر آغاز شد، لیدر و قدم دار گروه سازشان را کوک کردند و کوه نوردان مانند تار های ساز با همان نظم و ترتیب در قالب یک صف صعودشان را به سمت پناهگاه آغاز کردند، جمع 180 نفری گروه با وجود افرادی با سلایق و افکار مختلف شرایط گوناگونی را در طول مسیر رقم میزد، پس از گذشت تقریبا سه ساعته گروه به محل پناهگاه رسید، صعود اولی ها که از دیدن مناظر زیبا پیرامون پناهگاه لذت میبردند و حاضر نبودند به داخل پناهگاه بروند تا شامگاه مشغول سپری کردن اوقات خود در طبیعت منطقه بودند. گروه کوهنوردی که برای نخستین بار از شیراز جهت صعود به قله تفتان آمده بودند در بدو ورود از تبلیغات منفی کذبی سخن می گفتند که با واقعیت های سیستان و بلوچستان منافات داشت، برخی از اهالی دو تمدن بزرگ ایران(سیستان و شیراز) به مباحثه های علمی می پرداختند. طبق برنامه باید پیرامون پناهگاه و بخشی از دامنه کوه تفتان پاکسازی میشد برهمین اساس زباله هایی که در گذشته توسط برخی کوهنوردان بی تدبیر در طبیعت رها شده بود توسط افراد شرکت کننده در این همایش جمع آوری و امحاء شد، هوا رفته رفته تاریک میشد، عده ای مشغول گرفتن عکس های یادگاری، عکس های هنری و عده ای هم به محل چشمه های آب گرم دامنه های تفتان رفته بودند، در تاریکی مطلق نوبت به پخش موسیقی های سنتی و آیینی رسیده بود.
صبحگاه آخرین روز صعود سعنی سوم آذرماه مصادف با روز جمعه تعدادی از کوهنوردان عزم صعود به قله تفتان را داشتد و با وجود سرعت 80 کیلومتری باد فعل خواستن را صرف و به قله صعود کردند. در مسیر برگشت از پناهگاه به طرف اسکانی که در کوهپایه آماده شده بود اتفاقات بس جالب تر از هنگام رفتن به پناهگاه رقم خورد.
پس از صرف ناهار و ایراد سخن توسط دست اندرکاران اجرایی که برای برگزاری این همایش از هیچ زحمتی مضایقه نکردند لحظه نا زیبای خداحافظی فضایی احساسی را رقم زد.
برگزاری چنین همایش هایی علاوه بر ایجاد فضایی صمیمی، دلنشین و شاد باعث فرهنگسازی و باعث جا افتادن واقعیات استان در افکار عمومی خواهد شد که باید به دست اندرکاران آن دست مریزاد گفت.

نویسنده: فرشید عابدی

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد